Καλοκαίρι και ζέστη: Με ποια φρούτα και λαχανικά μπορείτε να ενυδατώσετε καλύτερα τον οργανισμό σας

Σε καθημερινή βάση έχουμε ανάγκη από υγρά κατά μέσο όρο 3.7 λίτρα οι άνδρες και 2,7 λίτρα οι γυναίκες. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών προέρχεται από το νερό και τα ροφήματα. Ένα μέρος όμως, που υπολογίζεται στο 20%, πρέπει να προέρχεται από τη διατροφή μας. Να το προσλαμβάνουμε, δηλαδή, τρώγοντας. Και ειδικά το καλοκαίρι, που κινδυνεύουμε από αφυδάτωση. Ή σε περιπτώσεις όπου μπορεί να ασκούμαστε πολύ και να αφυδατώνουμε τον οργανισμό μας.
Οι τροφές από τις οποίες προσλαμβάνουμε νερό, είναι τα φρούτα και τα λαχανικά, τα οποία για τον λόγο αυτό λέγονται και ενυδατικά. Κάποια από τα πιο βασικά από αυτά, περιλαμβάνουν τα εξής:

1. Αγγούρι -Περιεκτικότητα σε νερό: 95%
Τα έχουμε συνηθίσει σε σαλάτες, αλλά είναι καλό να τα καταναλώνουμε και ως σνακ είτε ακόμη και ως χυμό, καθώς έχουν 95% περιεκτικότητα σε νερό, μικρή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και βιταμίνη C.

2. Σέλινο – Περιεκτικότητα σε νερό: 95,43%
Αυτό το ανοιχτό πράσινο, τραγανό λαχανικό έχει χαμηλές θερμίδες, πρωτεΐνες και υδατάνθρακες, αλλά είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες. Παρέχει επίσης βιταμίνες Α και K, καθώς και φυλλικό οξύ και κάλιο.

3. Ντομάτα – Περιεκτικότητα σε νερό: 94.52%
Αν και πολλοί άνθρωποι θεωρούν την ντομάτα λαχανικό, βοτανολογικά θεωρείται φρούτο. Όπου όμως και να το κατατάξουμε, η ντομάτα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, βιταμίνες C και K, φυλλικό οξύ και κάλιο. Ενώ περιέχει και λυκοπένιο, το οποίο βοηθά στην πρόληψη της βλάβης των κυττάρων.

4. Πράσινο κολοκύθι – Περιεκτικότητα σε νερό: 92,73%
Εκτός από βιταμίνη C και φυτοθρεπτικά συστατικά, το πράσινο κολοκυθάκι, είναι πλούσιο σε μαγνήσιο, το μέταλλο που προστατεύει το σώμα μας από ελεύθερες ρίζες, ενώ προάγει την παραγωγή κολλαγόνου και τη διατήρηση της υγείας οστών και δοντιών.

5. Καρπούζι – Περιεκτικότητα σε νερό: 91,45%
Το καρπούζι, με 92% περιεκτικότητα σε νερό, δεν ήταν τυχαία το αγαπημένο σνακ της παραλίας κάποτε. Εκτός από γευστικό και δροσιστικό, είναι επίσης και πηγή βιταμίνης C, ενώ περιέχει και λυκοπένιο, το οποίο δρα αντιοξειδωτικά.

6. Πράσινα φυλλώδη λαχανικά – Περιεκτικότητα σε νερό: 91,4%
Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά είναι θρεπτικά, χαμηλά σε θερμίδες και υψηλά σε περιεκτικότητα νερού. Χωνεύονται εύκολα από το σώμα, προσφέροντας φυλλικό οξύ, βιταμίνη C, φυτικές ίνες και β-καροτένιο, το οποίο δρα ευεργετικά για την υγεία των ματιών και του δέρματος.

7. Φράουλες – Περιεκτικότητα σε νερό: 90,95%
Έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νερό, αλλά και σε βιταμίνη C, ενώ είναι επίσης πλούσιες σε φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά. Βοηθούν στην ενυδάτωση, αλλά και στη μείωση του οξειδωτικού στρες.

8. Πεπόνι – Περιεκτικότητα σε νερό: 89,82%
Το πεπόνι αποτελεί καλή πηγή καλίου και βιταμίνης C. Περιέχει επίσης φυλλικό οξύ, μαγνήσιο και βιταμίνη Κ.

9. Μπρόκολο- Περιεκτικότητα σε νερό: 89,3%
Το μπρόκολο μπορεί να μην είναι το πρώτο λαχανικό που μας έρχεται στο μυαλό όταν σκεφτόμαστε ενυδατικές τροφές, αλλά αυτό το σταυρανθές είναι σχεδόν 90% νερό. Περιέχει πολλά διαφορετικά αντιοξειδωτικά και είναι επίσης πηγή φυτικών ινών, σιδήρου, καλίου, βιταμίνης C και βιταμίνης Κ.

10. Ροδάκινα – Περιεκτικότητα σε νερό: 89%
Τα ροδάκινα εκτός από γευστικά και ενυδατικά, είναι και θρεπτικά καθώς περιέχουν βιταμίνες A και C, οι οποίες βελτιώνουν την υγεία του δέρματος.

11. Λεμόνια – Περιεκτικότητα σε νερό: 88-89%
Τα λεμόνια είναι πλούσια σε βιταμίνη C και φλαβονοειδή, βοηθούν στην αποκατάσταση της ισορροπίας του PH και έχουν αντιοξειδωτική δράση, με οφέλη για ο ανοσοποιητικό και το δέρμα. Αν προστίθεται κατά καιρούς στο νερό μας σαν ρόφημα, προάγει και την κατανάλωση νερού.

12. Καρότα – Περιεκτικότητα σε νερό: 88,29%
Με το έντονο πορτοκαλί χρώμα τους, τα καρότα περιέχουν μεγάλη ποσότητα βήτα καροτίνης ή βιταμίνης Α. Άλλες ποικιλίες, όπως μωβ και λευκά καρότα, συνήθως έχουν πορτοκαλί πυρήνα. Αυτό τα καθιστά επίσης μια μεγάλη πηγή βιταμίνης Α. Είναι επίσης μια καλή πηγή καλίου, φυλλικού οξέος, βιταμίνης Κ και φυτικών ινών

13. Πορτοκάλια – Περιεκτικότητα σε νερό: 86,75%
Γνωστά για την περιεκτικότητα τους σε βιταμίνη C, τα πορτοκάλια είναι επίσης πλούσια σε φυτικές ίνες και κάλιο. Τα εσπεριδοειδή μπορούν επίσης να βοηθήσουν το σώμα να απορροφήσει σίδηρο από άλλα τρόφιμα. Τα πορτοκάλια περιέχουν επίσης αρκετές βιταμίνες Β, μαγνήσιο, σελήνιο και χαλκό.

14. Ανανάς – Περιεκτικότητα σε νερό: 86%
Αυτό το ακανθωτό, τροπικό φρούτο είναι γεμάτο από θρεπτικά συστατικά, συμπεριλαμβανομένης της βιταμίνης C. Περιέχει επίσης μαγνήσιο, κάλιο, μαγγάνιο και βιταμίνες Β. Περιέχει όμως και βρομελίνη, ένα ένζυμο με αντιφλεγμονώδη δράση. (Μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν βρομελίνη για να βοηθήσουν στη θεραπεία της ιγμορίτιδας, της οστεοαρθρίτιδας και των πεπτικών προβλημάτων.)

15. Μήλα- Περιεκτικότητα σε νερό: 85,56%
Τα μήλα διατίθενται σε πολλές ποικιλίες, από βαθύ κόκκινο και τραγανό και έως πράσινο και κριτσανιστό. Γενικά, τα μήλα είναι μια καλή πηγή νερού, αλλά περιέχουν επίσης πολλές φυτικές ίνες, βιταμίνη C και αντιοξειδωτικά, όπως η κουερσετίνη και η κατεχίνη.

 

Πρωκτίτις: Αίτια, Συμπτώματα, Θεραπεία

Τι είναι η πρωκτίτιδα;

Πρωκτίτιδα ονομάζεται η φλεγμονή που αναπτύσσεται στην εσωτερική επιφάνεια του πρωκτού και σε μέρος του ορθού. Μπορεί να είναι μικρής διάρκειας (οξεία) ή μεγάλης διάρκειας (χρόνια). Οι άνθρωποι που πάσχουν από πρωκτίτιδα, βιώνουν έντονο πόνο και ενόχληση στη περιοχή και, συχνά, αισθάνονται μία έντονη επιθυμία για κένωση.

Από τι προκαλείται;

Υπάρχουν αρκετές αιτίες που προκαλούν πρωκτίτιδα. Οι πιο βασικές είναι:

  • Παρενέργεια θεραπειών για άλλες ασθένειες (ακτινοθεραπεία, θεραπεία με αντιβιοτικά κ.λπ.)
  • Νόσος του Crohn
  • Ελκώδης κολίτιδα
  • Σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις
  • Βακτηριακές λοιμώξεις
  • Τραυματισμός πρωκτού/ορθού (εξαιτίας πρωκτικού σεξ, χρήσης πρωκτικών βοηθημάτων ή κλύσματος)
  • Αλλεργίες
  • Δυσλειτουργία νεύρων του ορθού

Συμπτώματα και διάγνωση

Τα κύρια συμπτώματα της πρωκτίτιδας περιλαμβάνουν:

  • Αίσθημα ατελούς κένωσης και διαρκή επιθυμία για αφόδευση
  • Δυσκοιλιότητα
  • Αιμορραγία ορθού
  • Πόνος στο ορθό και τον πρωκτό
  • Πόνος στην κοιλιακή χώρα (στην αριστερή πλευρά)
  • Παρουσία βλέννας στα κόπρανα
  • Διάρροια

Η διάγνωση της πάθησης γίνεται με πρωκτοσκόπηση και σιγμοειδοσκόπηση. Έτσι, ο γιατρός μπορεί να δει στο εσωτερικό του ορθού για την ύπαρξη φλεγμονής και να διαγνώσει την πρωκτίτιδα. Μπορεί επίσης να αφαιρέσει ένα μικρό κομμάτι ιστού από το ορθό για να εξεταστεί στο εργαστήριο για βακτήριο, μύκητα ή ιό, προκειμένου να προσδιοριστεί και η αιτία της φλεγμονής. Ο προσδιορισμός της αιτίας είναι σημαντικός για τον προσδιορισμό της κατάλληλης θεραπείας.

Θεραπεία της πρωκτίτιδας

Η πρωκτίτιδα, συνήθως, αντιμετωπίζεται με τη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής και αλλαγές στον τρόπο ζωής του ασθενούς. Στόχος είναι σε αρχική φάση να μειωθεί ο πόνος και η φλεγμονή και στη συνέχεια να αντιμετωπιστεί η αιτία που την προκαλεί.

Η αιτία της πρωκτίτιδας καθορίζει και τον τρόπο θεραπευτικής αντιμετώπισής της:

Φαρμακευτική αγωγή

Η φαρμακευτική αγωγή που θα λαμβάνει ο ασθενής εξαρτάται από τα συμπτώματα και την αιτία της πάθησης, και περιλαμβάνει μια σειρά από φάρμακα. Ειδικά φάρμακα για τη μείωση πόνου και φλεγμονής, διαφορετικά για την αντιμετώπιση βακτηριακών λοιμώξεων και σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων, και διαφορετικά αν η αιτία είναι η νόσος του Crohn.

Ταυτόχρονα, με τη φαρμακευτική αγωγή που θα σας χορηγήσει ο γιατρός σας, ενδεχομένως σας προτείνει και ορισμένες αλλαγές στη διατροφή σας και στον τρόπο ζωής σας. Πλύσεις με χλιαρό νερό στην περιοχή, κάποιες φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενδέχεται να αποτελέσουν επίσης μέρος της αγωγής σας.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Η χειρουργική αντιμετώπιση της πρωκτίτιδας επιλέγεται σπάνια και μόνο όταν είναι απολύτως απαραίτητο. Τέτοιες περιπτώσεις είναι όταν η πρωκτίτιδα είναι χρόνια και επίσης όταν αιτία μπορεί να είναι κάποιο αυτοάνοσο νόσημα (Crohn, Ελκώδης κολίτιδα), το οποίο να έχει προκαλέσει σοβαρή ζημιά, οπότε απαιτείται να αφαιρεθεί χειρουργικά το κομμάτι του εντέρου που έχει υποστεί τη βλάβη.

Πώς επηρεάζει ο καύσωνας το ανθρώπινο σώμα;

Σε πολλούς ανθρώπους μπορεί να αρέσει η ζέστη, σε κανέναν όμως δεν αρέσει ο καύσωνας και πώς θα μπορούσε, αφού σε αυτά τα επίπεδα ζέστης το ανθρώπινο σώμα καταβάλλεται σημαντικά.

Ένας ειδικός από το CDC (το αντίστοιχο ΚΕΛΠΝΟ της Αμερικής) εξηγεί πώς η θερμότητα μπορεί να αποβεί μοιραία και γιατί οι ανεμιστήρες είναι άχρηστοι ενόψει πραγματικά υψηλών θερμοκρασιών

Η αλλαγή του κλίματος υπόσχεται να φέρει μαζί της μακρύτερα και πιο ζεστά καλοκαίρια σε πολλά μέρη του πλανήτη. Ο Ιούνιος του 2020 αποδείχθηκε ο τέταρτος  πιο θερμός μήνας που καταγράφηκε ποτέ – παγκοσμίως – αναφέρουν οι επιστήμονες. Με περισσότερα κύματα θερμότητας στον ορίζοντα, και ένα μεγάλο που σάρωσε πέρυσι μεγάλο μέρος των ΗΠΑ, ο κίνδυνος προβλημάτων υγείας που σχετίζονται με τη θερμότητα έχει επίσης αυξηθεί.

Η θερμική εξάντληση (εξάντληση από τη θερμότητα) είναι μια σχετικά κοινή αντίδραση στην έντονη θερμότητα και μπορεί να περιλαμβάνει συμπτώματα, όπως ζάλη, κεφαλαλγία και λιποθυμία. Συνήθως μπορεί να αντιμετωπιστεί με ξεκούραση, δροσερό περιβάλλον και ενυδάτωση (συμπεριλαμβανομένου της αναπλήρωσης ηλεκτρολυτών, που είναι απαραίτητοι για μυϊκές και άλλες λειτουργίες του σώματος). Η θερμοπληξία είναι πιο σοβαρή και απαιτεί ιατρική φροντίδα – συχνά συνοδεύεται από ξηρό δέρμα, θερμοκρασία σώματος πάνω από 39 βαθμούς Κελσίου, σύγχυση και μερικές φορές ασυνειδησία.

Η ακραία θερμότητα προκαλεί κατά μέσο όρο, κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, 688 θανάτους, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC). Αλλά όταν παρατεταμένα κύματα θερμότητας πλήττουν μια περιοχή, προκαλούνται και σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία, όπως είναι η θερμοπληξία και οι σοβαρές βλάβες στα ζωτικά όργανα.

Το κύμα θερμότητας του Σικάγου το καλοκαίρι του 1995 σκότωσε περίπου 692 άτομα και έστειλε τουλάχιστον 3.300 άτομα στα επείγοντα. Μια μελέτη παρατήρησης ορισμένων από αυτούς τους ασθενείς αποκάλυψε ότι 28% που είχαν διαγνωστεί τότε με σοβαρή θερμοπληξία πέθαναν εντός ενός έτους μετά από την εισαγωγή στο νοσοκομείο, ενώ και οι περισσότεροι που αρχικά επέζησαν από τις υψηλές θερμοκρασίες είχαν «μόνιμη απώλεια ανεξάρτητης λειτουργίας», σύμφωνα με μια μελέτη του 1998 για το κύμα θερμότητας, που δημοσιεύτηκε στο Archives of Internal Medicine  (Αρχεία Εσωτερικής Παθολογίας).

Καθώς οι θερμοκρασίες παραμένουν υψηλότερες από την υγιή εσωτερική θερμοκρασία του σώματός μας, για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους, θα μπορέσουμε οι άνθρωποι να αντέξουμε τη θερμότητα;

Μιλήσαμε με τον Mike McGeehin, διευθυντή του προγράμματος περιβαλλοντικών κινδύνων και επιπτώσεων στην υγεία του CDC, για να μάθουμε γιατί – και πώς – μια ζεστή, ηλιόλουστη καλοκαιρινή μέρα μπορεί να μας ξεκάνει.

Πώς αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι τη θερμότητα;

Οι δύο τρόποι με τους οποίους αντιμετωπίζουμε τη θερμότητα είναι η εφίδρωση και η αναπνοή.

Τελικά είναι η θερμότητα ή η υγρασία ο πραγματικός «δολοφόνος»;

Η υγρασία είναι ένας τεράστιος παράγοντας. Εάν υπάρχουν εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες και υψηλή υγρασία, ένα άτομο θα ιδρώνει, αλλά ο ιδρώτας δεν θα στεγνώνει στο δέρμα. Γι ‘αυτό δεν έχει σημασία μόνο η θερμότητα αλλά ο συνδυασμός θερμότητας και υγρασίας. Αυτός ο συνδυασμός είναι που καθορίζει αυτό που λέμε «αίσθηση θερμοκρασίας».

Πάνω από συγκεκριμένα όρια τόσο για τη θερμοκρασία όσο και για την υγρασία, προφανώς αυξάνεται η θνησιμότητα.

Ο άλλος σημαντικός παράγοντας όσον αφορά τη θερμοκρασία που προκαλεί τόσο τη θνησιμότητα όσο και τη νοσηρότητα είναι η θερμοκρασία που διατηρείται κατά το βράδυ. Εάν η θερμοκρασία παραμείνει αυξημένη όλη τη νύχτα, τότε είναι που βλέπουμε αύξηση των θανάτων. Το σώμα καταβάλλεται επειδή δεν παίρνει την ανακούφιση που χρειάζεται.

Τι είδους επιπτώσεις έχει η ακραία, παρατεταμένη θερμότητα στο ανθρώπινο σώμα;

Τα συστήματα στο ανθρώπινο σώμα που του επιτρέπουν να προσαρμόζεται στη θερμότητα καταβάλλονται. Όταν ένα άτομο εκτίθεται σε θερμότητα για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, το πρώτο πράγμα που διακόπτεται είναι η εφίδρωση.  Γνωρίζουμε ότι όταν ο ιδρώτας στεγνώνει από τον αέρα, υπάρχει ψυκτική επίδραση στο σώμα. Μόλις ένα άτομο σταματήσει να ιδρώνει, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα περνά από τη θερμική εξάντληση, στη θερμοπληξία.

Τι συμβαίνει κατά τη μετάβαση από τη θερμική εξάντληση στη θερμοπληξία;

Αρχικά προκαλείται πολύ έντονη εφίδρωση, στη συνέχεια αυτός ο μηχανισμός διακόπτεται (σταματάμε να ιδρώνουμε) και το σώμα γίνεται πολύ ζεστό. Η κατάσταση αυτή αρχίζει να επηρεάζει τον εγκέφαλο, και τότε αρχίζουμε να παθαίνουμε σύγχυση σε βαθμό ώστε να καταλήξουμε να πάθουμε ασυνειδησία (απώλεια συνείδησης).

Ποιες άλλες περιοχές του σώματος επηρεάζει αυτή η υπερβολική υπερθέρμανση;

Καθώς η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται πολύ γρήγορα, επηρεάζεται το κεντρικό νευρικό σύστημα και το κυκλοφορικό σύστημα.

Σε μέρη όπου έχουν υπάρξει παρατεταμένα κύματα θερμότητας, υπάρχει πιθανώς μια ευρεία επίδραση σε πολλά συστήματα οργάνων. Από τα κύματα θερμότητας που έχουν μελετηθεί, όπως στο Σικάγο, έχουμε δει ότι αυξάνονται οι  επισκέψεις στα επείγοντα αλλά και οι νοσηλείες για προβλήματα που δεν τα έχουμε συσχετίσει με τη θερμότητα, όπως είναι τα προβλήματα στα νεφρά.

Αλλά αυτό είναι κάτι που δεν έχει μελετηθεί πολύ. Ένας από τους λόγους γι ‘αυτό είναι το κύριο επίκεντρο των μελετών είναι η θνησιμότητα από τα κύματα θερμότητας και όχι τόσο η νοσηρότητα.  Αυτό θα απαιτούσε παρακολούθηση των ατόμων που νοσηλεύονται από θερμική εξάντληση ή θερμοπληξία, τόσο κατά τη διάρκεια νοσηλείας όσο και μελλοντικά.

Προτού κάποιος πάθει πλήρη θερμοπληξία, ποιες είναι οι πρώτες αντιδράσεις του σώματος στην υπερβολική θερμότητα;

Ο δερματικός ερεθισμός (δρωτσίλα) και οι κράμπες των μυών είναι πρώιμα σημάδια στα άτομα που καταβάλλονται από τη θερμότητα. Εάν αυτά δεν αντιμετωπιστούν, μπορεί να επέλθουν πιο σοβαρά συμπτώματα.
Οι κράμπες των μυών μπορεί να οφείλονται σε διάφορα προβλήματα, όπως στο ότι οι ηλεκτρολύτες δεν φτάνουν στους μυς. Οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν ότι όταν το δέρμα αρχίζει να γίνεται κόκκινο και ξηρό, αυτό είναι ένδειξη σοβαρής επίδρασης από τη θερμότητα.

Ποιοι άνθρωποι είναι πιο ευάλωτοι σε υψηλές θερμοκρασίες;

Οι ηλικιωμένοι που ζουν σε αστικά κέντρα, απομονωμένοι και χωρίς πρόσβαση σε κλιματισμό. Τα παχύσαρκα άτομα, αλλά και τα άτομα που λαμβάνουν ορισμένα φάρμακα. Κίνδυνο όμως μπορεί να διατρέξει και οποιοδήποτε ασκείται ή εργάζεται στη ζέστη.

Ποια φάρμακα μπορούν να κάνουν το σώμα πιο ευαίσθητο σε υπερβολική ζέστη;

Στη μελέτη από το κύμα θερμότητας του Σικάγο το 1995, διαπιστώσαμε ότι τα κάποια από τα φάρμακα που είχαν τέτοια επίδραση ήταν τα διουρητικά για την υψηλή αρτηριακή πίεση, και οι β-αποκλειστές – ορισμένες μελέτες έδειξαν ότι τα άτομα που τα παίρνουν ενδέχεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο.

Υπάρχουν κάποιες μελέτες που έχουν δείξει ότι ορισμένα φάρμακα ψυχικής υγείας μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητα ενός ατόμου να αντιμετωπίσει τη ζέστη. Αλλά αυτό είναι δύσκολο να το καταλάβεις. Όταν εξετάζετε τον αριθμό των ανθρώπων που πεθαίνουν σε ένα κύμα θερμότητας και τον αριθμό των ατόμων που παίρνουν αυτά τα φάρμακα, οι αριθμοί μπορούν να γίνουν αρκετά μικροί αρκετά γρήγορα.

Ποια είναι η πιο υψηλή θερμοκρασία που μπορεί να ανεχθεί ένας υγιής άνθρωπος;

Δεν το ξέρουμε αυτό – κανείς δεν το ξέρει αυτό. Υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικές υγρασίες, διαφορετικοί τύποι θερμοκρασίας.

Δεν έχουμε εξελιχθεί για να αντιμετωπίσουμε τον εξαιρετικά καυτό καιρό;

Σίγουρα οι κοινωνίες έχουν εξελιχθεί στην αντιμετώπιση της θερμότητας – και αυτό χάρη στα κλιματιστικά. Ο νούμερο ένα παράγοντας που μειώνει τη θνησιμότητα εξαιτίας της θερμότητας, είναι η πρόσβαση στον κλιματισμό.

Έχω διαβάσει ότι οι ανεμιστήρες δεν αποδίδουν για να αποτρέψουν την υπερθέρμανση του σώματος, σε πολύ ζεστές θερμοκρασίες…

Όχι μόνο δεν αποδίδουν, αλλά το κάνουν ακόμη χειρότερο. Τους συγκρίνουμε με έναν φούρνο που ψήνει με αέρα. Φυσώντας ζεστό αέρα σε ένα άτομο, θερμαίνεται αντί να δροσίζεται.

Οι σύγχρονοι άνθρωποι παραμελούν να κάνουν κάτι που οι πρόγονοί μας έκαναν για να επιβιώσουν από τη ζέστη;

Νομίζω ότι ήταν πάντα πρόβλημα. Υπάρχει καταγραφή θανάτων από τη ζέστη που πάει εκατοντάδες χρόνια πριν. Η Φιλαδέλφεια το 1776 είχε ένα μεγάλο κύμα θερμότητας που προκάλεσε θανάτους.

Επίσης φτάνουμε σε μεγαλύτερες ηλικίες και τώρα είμαστε πιο αστικοί από ό, τι ήμασταν ποτέ στην ιστορία μας. Αυτό το πυκνό πλήθος μπορεί να συνδυαστεί με το φαινόμενο αστικής «θερμικής νησίδας»  σε μεγάλες πόλεις. Οι ηλικιωμένοι μας είναι επίσης πιο απομονωμένοι από ό, τι στο παρελθόν, οπότε και αυτοί οι παράγοντες μπορεί να παίξουν ρόλο.

Αν μπορεί να προβλέψει κάτι με σιγουριά, η IPCC, η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή, αυτό είναι ότι στο μέλλον είναι η αύξηση σε διάρκεια και ένταση που θα έχουν τα κύματα θερμότητας σε πολλά μέρη του κόσμου, στο μέλλον.

 

Μετάφραση άρθρου από Proctoclinc

Πηγή: https://www.scientificamerican.com/

Γιατί υπάρχουν πήγματα αίματος στα κόπρανά μου;

Η παρατήρηση αίματος στα κόπρανα – ειδικά αν αυτή είναι συχνή – αποτελεί ένα ανησυχητικό σημάδι, που πιθανώς χρήζει περαιτέρω ιατρικής διερεύνησης. Όταν όμως στα κόπρανα παρατηρούνται πήγματα αίματος (θρόμβοι), δηλαδή μικρές μάζες από αίμα, τότε η ιατρική διερεύνηση των αιτιών αυτού του φαινομένου πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Οι θρόμβοι στα κόπρανα αποτελούν σαφή ένδειξη ότι πιθανότατα υπάρχει αιμορραγία σε κάποιο σημείο του παχέος εντέρου.

Υπάρχουν αρκετά αίτια που προκαλούν αιμορραγία στο παχύ έντερο:

Εκκολπωματίτιδα

Πολλοί άνθρωποι έχουν μικρές σακούλες στο κόλον τους που εξέχουν προς τα έξω μέσω αδύναμων σημείων, σαν ένας εσωτερικός σωλήνας που προεξέχει στα αδύναμα σημεία ενός λάστιχου. Κάθε σακουλάκι ονομάζεται εκκόλπωμα. Τα σακουλάκια αυτά στον πληθυντικό ονομάζονται εκκολπώματα, ενώ η πάθηση της εμφάνισης εκκολπωμάτων ονομάζεται εκκολπωμάτωση.

Μερικές φορές αυτά τα σακουλάκια σπάνε, με αποτέλεσμα να παρατηρείται μεγάλη ποσότητα αίματος στα κόπρανα. Συχνά, η αιμορραγία στα εκκολπώματα σταματάει από μόνη της, χωρίς να συνοδεύεται από πόνο ή άλλα συμπτώματα.

Εάν όμως δεν σταματήσει από μόνη της, τότε ενδεχομένως να απαιτείται χειρουργική αντιμετώπιση. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει επίσης μεταγγίσεις αίματος και ενδοφλέβια χορήγηση υγρών.

Λοιμώδης κολίτιδα

Η κολίτιδα είναι μία φλεγμονή του παχέος εντέρου. Καλείται λοιμώδης όταν έχει προκληθεί από ιούς, βακτήρια, παράσιτα ή μύκητες. Η συγκεκριμένη φλεγμονή συνδέεται συχνά με τροφική δηλητηρίαση. Τα συμπτώματα ενδέχεται να περιλαμβάνουν:

  • διάρροια
  • κοιλιακό άλγος
  • αίμα στα κόπρανα
  • αίσθημα άμεσης ανάγκης αφόδευσης
  • πυρετό
  • ναυτία
  • αφυδάτωση

Η θεραπεία της κολίτιδας ενδέχεται να περιλαμβάνει:

  • αντιβιοτικά φάρμακα
  • αντιικά φάρμακα
  • αντιμυκητιασικά φάρμακα
  • συμπληρώματα σιδήρου
  • χορήγηση υγρών

Ισχαιμική κολίτιδα

Ισχαιμική κολίτιδα ονομάζεται η κατάσταση όπου έχουμε μειωμένη ροή του αίματος στο παχύ έντερο – συνήθως προκαλείται από στενωμένες ή μπλοκαρισμένες αρτηρίες. Η μειωμένη ροή του αίματος συνεπάγεται και παροχή μειωμένων επιπέδων οξυγόνου στην πεπτική οδό, με αποτέλεσμα να προκαλείται πόνος και να υπάρχει κίνδυνος βλάβης του παχέος εντέρου.

Τα συμπτώματα της ισχαιμικής κολίτιδας μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • κοιλιακό άλγος
  • ναυτία
  • αίμα ή θρόμβους αίματος στα κόπρανα
  • διέλευση αίματος από τον πρωκτό χωρίς παρουσία κοπράνων
  • διάρροια
  • αίσθημα άμεσης ανάγκης αφόδευσης

Εάν πρόκειται για μια περίπτωση ήπιας ισχαιμικής κολίτιδας, τα συμπτώματα θα υποχωρήσουν σε λίγες ημέρες. Ο γιατρός σας ενδεχομένως να σας χορηγήσει επιπλέον, αντιβιοτικά και υγρά (ενδοφλεβίως). Εάν όμως τα συμπτώματα είναι πιο σοβαρά και επίμονα τότε απαιτείται θεραπεία του αιτίου που προκαλεί την κολίτιδα.

Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν αριθμό χρόνιων φλεγμονωδών νόσων του γαστρεντερικού συστήματος. Οι δύο πιο κοινές είναι η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn. Τα συμπτώματα ενδέχεται να περιλαμβάνουν:

  • κοιλιακό άλγος
  • διάρροια
  • κόπωση
  • πυρετό
  • αίμα ή θρόμβους αίματος στα κόπρανα
  • μειωμένη όρεξη
  • απώλεια βάρους

Η θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου ενδέχεται να περιλαμβάνει:

  • αντιβιοτικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα
  • παυσίπονα
  • φαρμακευτική αγωγή για την αντιμετώπιση της διάρροιας
  • χειρουργική αντιμετώπιση

Άλλες πιθανές αιτίες

Εάν παρατηρείται αίμα στα κόπρανα τότε είναι πολύ πιθανό να υπάρχουν και θρόμβοι αίματος. Κάποιες από τις παθήσεις που ευθύνονται για την παρουσία αίματος στα κόπρανα είναι:

  • καρκίνος παχέος εντέρου
  • πολύποδες εντέρου
  • πρωκτίτις
  • γαστρίτις
  • πεπτικό έλκος
  • ραγάδα πρωκτού
  • αιμορροΐδες

Πότε πρέπει να δείτε έναν γιατρό;

Η ανεξήγητη αιμορραγία είναι πάντα ένας καλός λόγος για να επισκεφτείτε τον γιατρό σας προκειμένου να έχετε μία άμεση και αξιόπιστη διάγνωση. Εάν όμως έχετε πήγματα αίματος (θρόμβους) στα κόπρανά σας, αυτό αποτελεί ένδειξη ότι η αιμορραγία είναι σημαντική και πρέπει να σας εξετάσει γιατρός το συντομότερο δυνατό.

Πρέπει να επισκεφτείτε άμεσα τον γιατρό σας και στις περιπτώσεις που έχετε εμφανίσει και επιπλέον συμπτώματα, όπως:

  • σοβαρό κοιλιακό άλγος
  • υψηλό πυρετό
  • ζαλάδες
  • λιποθυμία
  • ταχυπαλμίες
  • αιματέμεση (εμετός με αίμα)

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη διατροφή για να «καθαρίσετε» το παχύ έντερο;

Ο καθαρισμός του παχέος εντέρου είναι μία «μόδα» της εποχής μας, που στόχο έχει την αποβολή των τοξινών από τον οργανισμό μας – στο πλαίσιο μίας κουλτούρας ολιστικής υγείας. Οι θιασώτες αυτής της πρακτικής υποστηρίζουν ότι είναι σημαντικό ανά διαστήματα να κάνουμε καθαρισμό του εντέρου ώστε να αποβάλουμε τις τοξίνες και άλλες βλαβερές ουσίες, οι οποίες ενδέχεται να επηρεάζουν αρνητικά την υγεία μας. Έχουν όμως όλα αυτά επιστημονική βάση ή είναι απλώς δοξασίες;

Η μελέτη των παθήσεων και του τρόπου λειτουργίας του εντέρου έχει σημειώσει αλματώδη πρόοδο τα τελευταία χρόνια. Όμως, παρά την πρόοδο, υπάρχουν αρκετά πράγματα, τα οποία δεν γνωρίζουμε ακόμη, ή χρήζουν περαιτέρω μελέτης. Ως εκ τούτου, δεν πρέπει να λαμβάνουμε αποφάσεις για την υγεία μας ελαφρά τη καρδία.

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου είναι απαραίτητος ο καθαρισμός του εντέρου. Τέτοιες περιπτώσεις είναι:

  • Προετοιμασία χειρουργείου
  • Προετοιμασία για κολονοσκόπηση
  • Θεραπεία δυσκοιλιότητας
  • Έλεγχος καρκίνου του εντέρου

Στις παραπάνω περιπτώσεις όπου ο καθαρισμός του εντέρου είναι απαραίτητος, πρέπει να γίνεται μετά από συμβουλή γιατρού και σύμφωνα με τις οδηγίες αυτού. Κι αυτό διότι ο τακτικός καθαρισμός του εντέρου (για παράδειγμα με κλύσμα) μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας.

Καθάρισμα του εντέρου μέσω της διατροφής

Το καθάρισμα του εντέρου μπορεί να γίνει και με πιο φυσικές «συνταγές». Ένας από τους πιο εύκολους και φυσικούς τρόπους να βοηθήσουμε το έντερό μας να αποβάλλει ό,τι δεν χρειάζεται, είναι να εντάξουμε στη διατροφή μας συγκεκριμένα τρόφιμα, όπως:

  1. Μπρόκολο: Η AHR (Aryl Hydrocarbon Receptor) είναι μία πρωτεΐνη με σημαντικό ρόλο στην προστασία του οργανισμού μας από ρύπους, τοξίνες και διάφορα παθογόνα, που υπάρχουν στους πνεύμονες, στο δέρμα και το έντερό μας. Τα σταυρανθή λαχανικά, όπως το μπρόκολο, περιέχουν ουσίες που βοηθούν την ανάπτυξη της AHR, με αποτέλεσμα τον καθαρισμό από τοξίνες και παθογόνα και του εντέρου.
  2. Γιαούρτι: Το παραδοσιακό γιαούρτι, όπως και άλλα γαλακτοκομικά που έχουν υποστεί ζύμωση (κεφίρ, αριάνι, ξινόγαλα), περιέχουν προβιοτικά, τα οποία παίζουν εξαιρετικά ευεργετικό ρόλο στη μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου. Η τακτική κατανάλωση τέτοιων προϊόντων βοηθάει στην εξισορρόπηση της χλωρίδας και στη σωστή λειτουργία του εντέρου.
  3. Μήλα: Τα μήλα είναι πλούσια σε πηκτίνη, μια υδατοδιαλυτή φυτική ίνα, η οποία έχει την ιδιότητα να απορροφά σάκχαρα και λίπη που φτάνουν στο έντερο. Με αυτό τον τρόπο βοηθά στην καλύτερη λειτουργία του.
  4. Σύκα: Είτε φρέσκα είτε αποξηραμένα, τα σύκα είναι ένα φρούτο πλούσιο σε φυτικές ίνες και μαγνήσιο, ενώ έχει και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Εδώ και πολλά χρόνια θεωρείται ένα φυσικό καθαρτικό, με ευεργετική συμβολή στην υγεία του εντέρου.
  5. Προϊόντα ολικής αλέσεως: Είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, οι οποίες βοηθούν στην κίνηση του εντέρου με ομαλό τρόπο και προλαμβάνουν τη δυσκοιλιότητα, αλλά και περισσότερο οδυνηρές καταστάσεις, όπως οι αιμορροΐδες.
  6. Καφές: Ο καφές είναι ένα ακόμη φυσικό καθαρτικό. Μία από τις βασικές λειτουργίες της καφεΐνης είναι να διεγείρει την εγκεφαλική λειτουργία. Όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές το έντερο λειτουργεί επί της ουσίας ως ένας δεύτερος εγκέφαλος στον οργανισμό μας. Συνεπώς, ο καφές επιδρά και στη διέγερση της λειτουργίας του εντέρου μας.
  7. Λιναρόσπορος: Θεωρείται υπερτροφή, και είναι πλούσιος σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά. Η τακτική κατανάλωση λιναρόσπορου, μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη λειτουργία του εντέρου.

Τα οφέλη των φυτικών ινών

Ο μέσος άνθρωπος στον δυτικό κόσμο προσλαμβάνει μέσω της διατροφής του 13-19 γραμμάρια φυτικών ινών. Για καλή λειτουργία του εντέρου, η ημερήσια κατανάλωση φυτικών ινών πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 25 και 35 γραμμαρίων. Αυτό σημαίνει πως οι περισσότεροι από μας καταναλώνουμε μόλις το ήμισυ των φυτικών ινών που χρειάζεται ο οργανισμός μας για καλή εντερική λειτουργία.

Εάν προσπαθήσουμε να διπλασιάσουμε τις φυτικές ίνες που καταναλώνουμε, κι επιπλέον τις μοιράσουμε σε αρκετά γεύματα, θα έχουμε καταφέρει να βελτιώσουμε την υγεία του εντέρου μας.

Δυσπλασία πρωκτού: Τι είναι και πότε μπορεί να εξελιχθεί σε καρκίνο του πρωκτού;

Τι είναι η δυσπλασία πρωκτού;

Ο πρωκτός είναι το τελευταίο τμήμα του παχέος εντέρου. Πρόκειται για έναν κοντό σωλήνα, ο οποίος περιβάλλεται από τους μυς του σφιγκτήρα (εσωτερικά και εξωτερικά) που παρέχουν έλεγχο στην εγκράτεια του εντέρου. Η επένδυση του πρωκτού (το πλακώδες επιθήλιο)  ή του γύρω περιπρωκτικού δέρματος μπορεί να γίνει ανώμαλη και να προκληθεί δυσπλασία του πρωκτού (προκαρκινική κατάσταση).

Εάν η δυσπλασία δεν θεραπευτεί, ενδέχεται να εξελιχθεί σε καρκίνο του πρωκτού. Ο καρκίνος του πρωκτού προκύπτει όταν τα φυσιολογικά κύτταρα του επιθηλίου του πρωκτού ή του περιβάλλοντος δέρματος, διαιρούνται και αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα. Είναι μία πάθηση που αφορά και τα δύο φύλα αλλά περίπου τα δύο τρίτα των ασθενών είναι συνήθως γυναίκες. Τα περιστατικά πρωκτικού καρκίνου αυξάνονται σε παγκόσμιο επίπεδο και ιδιαίτερα στις πιο ανεπτυγμένες κοινωνίες.

Τι προκαλεί τις πρωκτικές δυσπλασίες;

Ο συνηθέστερος παράγοντας κινδύνου για την πρωκτική δυσπλασία είναι ο ιός HPV. Υπάρχουν αρκετοί τύποι του συγκεκριμένου ιού, ο οποίος μεταδίδεται σεξουαλικά. Η πλειοψηφία των ανθρώπων με HPV δεν εμφανίζουν συμπτώματα, όμως, ορισμένοι μπορεί να αναπτύξουν δυσπλασία. Πρέπει εδώ να τονίσουμε ότι κάποιος μπορεί να μολυνθεί με τον συγκεκριμένο ιό ακόμη και χωρίς να έχει σεξουαλική δραστηριότητα. Ερχόμενος σε επαφή με ένα άτομο που φέρει τον ιό και μετά αγγίξει τον πρωκτό ή την περιοχή των γεννητικών οργάνων μπορεί να κολλήσει τον HPV.

Οι συνηθέστεροι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη προ-καρκινικών αλλοιώσεων είναι:

  • το πρωκτικό σεξ
  • η μόλυνση με τον ιό HIV
  • η συχνή εναλλαγή σεξουαλικών συντρόφων
  • η ασυνέπεια στη χρήση προφυλακτικού
  • η μόλυνση με τον ιό HPV
  • η λήψη ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων
  • η προηγούμενη παρουσία κονδυλωμάτων
  • το πεσμένο ανοσοποιητικό (άνθρωποι που κάνουν χημειοθεραπείες, μεταμοσχευμένοι ασθενείς, κ.λπ.)
  • το χρόνιο κάπνισμα
  • η ηλικία (άνω των 50)

Οι γυναίκες με προηγούμενο ιστορικό HPV του τραχήλου της μήτρας κινδυνεύουν επίσης να αναπτύξουν πρωκτική δυσπλασία.

Συμπτώματα και διάγνωση δυσπλασιών πρωκτού

Οι δυσπλασίες στον πρωκτό, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν συνοδεύονται από συμπτώματα. Όταν υπάρχουν συμπτώματα, αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • πρωκταλγία
  • κνησμό
  • εξάνθημα ή έλκος, που δεν υποχωρεί
  • ένα εξόγκωμα
  • αιμορραγία πρωκτού
  • πύον

Δεδομένου ότι τις περισσότερες φορές οι δυσπλασίες δεν συνοδεύονται από συμπτώματα, η διάγνωσή τους γίνεται συνήθως κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης ρουτίνας. Αλλά και όταν υπάρχουν συμπτώματα, είναι πολύ συχνό το φαινόμενο η δυσπλασία να συγχέεται με άλλες παθήσεις, όπως η αιμορροϊδοπάθεια. Γι’ αυτό, στη συγκεκριμένη πάθηση, μεγαλύτερη σημασία δεν έχει το είδος της εξέτασης αλλά η εξειδίκευση και η εμπειρία του γιατρού που θα την κάνει.

Η λήψη του ιστορικού του ασθενούς και η κλινική εξέταση είναι το πρώτο βήμα για να γίνει η διάγνωση. Στη συνέχεια, ο γιατρός θα προχωρήσει σε επισκόπηση της περιπρωκτικής περιοχής, για τυχόν εμφανείς αλλοιώσεις, και σε δακτυλική εξέταση πρωκτού και ορθού.

Η κυτταρολογική εξέταση του πρωκτού (Test Pap Πρωκτού) – με λήψη δείγματος από τον πρωκτικό σωλήνα – είναι μία εξέταση με την οποία ανιχνεύονται τυχόν προκαρκινικές βλάβες.

Η πιο ακριβής εξέταση για τον εντοπισμό των δυσπλασιών είναι η πρωκτοσκόπηση υψηλής ευκρίνειας.

Η κολονοσκόπηση είναι ακόμη μία εξέταση, η οποία κρίνεται απαραίτητη για ορισμένους ασθενείς προκειμένου να εξεταστεί και το υπόλοιπο τμήμα του εντέρου.

Θεραπεία δυσπλασιών πρωκτού

Εφόσον οι δυσπλασίες επιβεβαιωθούν από τη βιοψία, τότε μπορούν να θεραπευτούν με τη μέθοδο του καυτηριασμού, ώστε να σταματήσει η εξέλιξή τους και στη συνέχεια να εξαλειφθούν. Υπάρχουν αρκετές μέθοδοι καυτηριασμού (Ηλεκτροδιαθερμία, Laser, κ.ά).

Στην Proctoclinic επιλέγουμε να θεραπεύουμε τις δυσπλασίες με χρήση διοδικού  Laser 1470 nm, αφού το συγκεκριμένο μήκος μας διασφαλίζει επιφανειακή και ελεγχόμενη διείσδυση θερμικής ενέργειας, μόνο στο πρώτο χιλιοστό του επιθηλίου, το οποίο είναι και στόχος της θεραπείας μας, προστατεύοντας τους ιστούς κάτω από το επιθήλιο.

Το πιο σημαντικό όμως στη θεραπεία των δυσπλασιών δεν είναι η επιλογή της μεθόδου αλλά η επιλογή του γιατρού. Πρόκειται για μία πάθηση, η οποία, τόσο για τη διάγνωσή της όσο και για τη θεραπεία της, απαιτεί εξειδίκευση και μεγάλη εμπειρία.

Οι ασθενείς με δυσπλασίες στον πρωκτό πρέπει να παρακολουθούνται από εξειδικευμένο γιατρό κάθε 4 με 6 μήνες τα πρώτα χρόνια μετά τη θεραπεία, και κάθε χρόνο για το υπόλοιπο της ζωής τους. Φυσικά, στην εμφάνιση οποιουδήποτε συμπτώματος πρέπει να κλείσουν αμέσως ραντεβού με τον γιατρό τους.

Στις δυσπλασίες είναι συχνό το φαινόμενο επανεμφάνισής τους.

Περιεδρικό απόστημα και πρωκτικό συρίγγιο

Περιεδρικό απόστημα ονομάζεται η κοιλότητα με πύον, που εντοπίζεται κοντά στον πρωκτό ή το ορθό. Σε ποσοστό περίπου 90%, τα αποστήματα αυτά είναι αποτέλεσμα οξείας λοίμωξης στους εσωτερικούς αδένες του πρωκτού. Η λοίμωξη αυτή δημιουργείται όταν βακτήρια, κόπρανα ή ξένη ύλη φράσσουν τον πρωκτικό αδένα και εισχωρούν μέσα στον ιστό γύρω από τον πρωκτό ή το ορθό, καταλήγοντας να συσσωρεύονται σε μια κοιλότητα, όπου δημιουργείται το απόστημα.

Το πρωκτικό συρίγγιο, συχνά, δημιουργείται ως αποτέλεσμα προηγούμενου ή υπάρχοντος πρωκτικού αποστήματος. Αυτό συμβαίνει σε έως και 40% των ασθενών με αποστήματα. Το συρίγγιο είναι μια επιθηλιακή σήραγγα που συνδέει έναν φραγμένο αδένα μέσα στο πρωκτικό κανάλι με το εξωτερικό δέρμα.

Κατηγοριοποίηση

Τα περιεδρικά αποστήματα ταξινομούνται ανάλογα με τους σφιγκτήρες του πρωκτού και την υπόλοιπη δομή της περιοχής (πρωκτού και ορθού).

Κι έτσι έχουμε τα εξής:

• περιπρωκτικό απόστημα

• παραπρωκτικό απόστημα

• διασφιγκτηριακό απόστημα

• απόστημα έξω από τον ανελκτήρα μυ του ορθού

Εάν κάποιος από αυτούς τους συγκεκριμένους τύπους αποστήματος απλώνεται μερικώς περιφερειακά γύρω από τον πρωκτό ή τον ορθό, ονομάζεται πεταλοειδές απόστημα.

Τα συρίγγια ταξινομούνται από τη σχέση τους με τμήματα του συμπλέγματος σφιγκτήρα – πρωκτού (τους μύες που μας επιτρέπουν να ελέγχουμε τα κόπρανα), με την εξής κατηγοριοποίηση:

1. επιφανειακό συρίγγιο

2. μεσοσφιγκτηριακό συρίγγιο

3. διασφιγκτηριακό συρίγγιο

4. άνω-σφιγκτηριακό συρίγγιο

5. και έξω-σφιγκτηριακό συρίγγιο

 

Το μεσοσφιγκτηριακό είναι το πιο κοινό συρίγγιο, ενώ το έξω-σφιγκτηριακό είναι το λιγότερο κοινό. Αυτές οι ταξινομήσεις είναι σημαντικές για να βοηθήσουν τον χειρουργό να λάβει αποφάσεις θεραπείας.

Συμπτώματα

Ο πόνος στην περιοχή του πρωκτού, το πρήξιμο, η ερυθρότητα του δέρματος και ο πυρετός είναι τα πιο κοινά συμπτώματα ενός αποστήματος. Περιστασιακά, μπορεί να υπάρχει αιμορραγία από το ορθό, ή ουρολογικά συμπτώματα, όπως πρόβλημα κατά την έναρξη ούρησης ή επώδυνη ούρηση.

Σε ασθενείς με συρίγγια, συνήθως έχει προηγηθεί απόστημα πρωκτού το οποίο παροχετεύτηκε από αυτόματη ή χειρουργική διάνοιξη. Ο πόνος στην περιοχή του πρωκτού, η διαρροή από το περιπρωκτικό δέρμα, ο ερεθισμός του περιπρωκτικού δέρματος και μερικές φορές η πρωκτική αιμορραγία, μπορεί να συνιστούν συμπτώματα πρωκτικού συριγγίου.

Εξέταση

Απαιτείται λήψη προσεκτικού ιστορικού αναφορικά με τα ορθοπρωκτικά συμπτώματα και σύγκριση αυτού με το παρελθόν ιατρικό ιστορικό, και κατόπιν κλινική εξέταση. Κοινά ευρήματα που οδηγούν στη διάγνωση ενός περιφερειακού αποστήματος τα εξής:

• πυρετός

• ερυθρότητα

• οίδημα

• ευαισθησία στην ψηλάφηση

Και ενώ τα περισσότερα αποστήματα είναι ορατά στο δέρμα γύρω από τον πρωκτό, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι μπορεί να μην υπάρχει κάποιο εμφανές εξωτερικό απόστημα, παρά μόνο πόνος ή πίεση στο ορθό. (Μια δαχτυλική εξέταση μπορεί να προκαλέσει εξαιρετικό πόνο.)

Συνήθως όμως κατά την κλινική εξέταση ενός πρωκτικού συριγγίου εντοπίζουμε ένα εξωτερικό άνοιγμα από το οποίο ρέει πύον, αίμα ή κόπρανα.

Η δημιουργία κοκκιώματος στο εξωτερικό στόμιο συνήθως υποδηλώνει εγκατεστημένο συρίγγιο. Μια δακτυλική εξέταση μπορεί να παράξει πύον από το εξωτερικό άνοιγμα. Κάποια συρίγγια κλείνουν αυθόρμητα και η διαρροή μπορεί να είναι διαλείπουσα, πράγμα το οποίο δυσχεραίνει τον εντοπισμό τους κατά την κλινική εξέταση.

Περιστασιακά μπορεί να ψηλαφηθεί ένα «κορδόνι» στο εξωτερικό άνοιγμα προς το πρωκτικό κανάλι, όπου μπορεί να υπάρχει εσωτερικό άνοιγμα του συριγγίου.

Διαγνωστικές εξετάσεις

Τα περισσότερα περιεδρικά αποστήματα και τα πρωκτικά συρίγγια διαγιγνώσκονται και αντιμετωπίζονται βάσει κλινικών ευρημάτων. Περιστασιακά, μπορεί να χρειαστούν επιπρόσθετες εξετάσεις για τη διάγνωση ή την οριοθέτηση του πρωκτικού συριγγίου. Σήμερα, τόσο ο παραδοσιακός δισδιάστατος όσο και ο τρισδιάστατος ενδοπρωκτικός υπέρηχος είναι ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος διάγνωσης ενός βαθέος περιπρωκτικού αποστήματος, που μπορεί να εντοπίσει το πεταλοειδές απόστημα και να οριοθετήσει τη διαδρομή του συριγγίου.

Ο υπέρηχος μπορεί να γίνει με την έγχυση υπεροξειδίου του υδρογόνου μέσα στο συρίγγιο (δια του εξωτερικού ανοίγματος), ώστε να γίνει πιο ακριβής η εξέταση. Οι αξονικές τομογραφίες μπορεί να είναι χρήσιμες για ασθενείς με πολύπλοκες λοιμώξεις, πολλαπλά συρίγγια, ή με άλλες ιατρικές παθήσεις που μπορεί να εκδηλώνονται με παρόμοιο τρόπο, όπως η νόσος του Crohn. Έχει αποδειχθεί ότι η πυελική μαγνητική τομογραφία έχει ακρίβεια έως και 90% για τη χαρτογράφηση του συριγγίου και τον εντοπισμό εσωτερικών ανοιγμάτων.

Τι είναι τα προβιοτικά και πότε μπορούν πραγματικά να μας βοηθήσουν; 5 πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε για αυτά

Τα προβιοτικά είναι «της μόδας» στις μέρες μας, τόσο μάλιστα που ο αριθμός των ενηλίκων που λαμβάνουν προβιοτικά ή πρεβιοτικά συμπληρώματα (για τα οποία υπάρχει η άποψη ότι μπορούν να κάνουν το έντερό μας νεότερο»), έχει υπερδιπλασιαστεί μέσα στην τελευταία 10ετία.

Αλλά τα προβιοτικά είναι ένα συμπλήρωμα που χρησιμοποιείται και στα παιδιά. Μάλιστα, στις ΗΠΑ τα συμπληρώματα προβιοτικών είναι σταθερά στην κορυφαία 5άδα των συμπληρωμάτων διατροφής για παιδιά. Όμως, τι ακριβώς είναι αυτά τα χαπάκια που τόσοι άνθρωποι λαμβάνουν ως συμπλήρωμα στη διατροφή τους;

Τι είναι τα προβιοτικά;

Τα προβιοτικά είναι συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν ζωντανούς οργανισμούς (βακτήρια) και ζυμομύκητες. Οι μικροοργανισμοί αυτοί βρίσκονται φυσιολογικά και στο έντερό μας, και ωφελούν τον οργανισμό μας – ειδικά το πεπτικό σύστημα. Τα προβιοτικά που λαμβάνουμε μέσω συμπληρωμάτων ή τροφίμων είναι αντίστοιχα με αυτά που βρίσκονται στο έντερό μας και, επί της ουσίας, ενισχύουν αυτά του εντέρου.

Τι κάνουν τα προβιοτικά;

Για να κατανοήσουμε τον ρόλο των προβιοτικών πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε τη λειτουργία του εντέρου. Το εσωτερικό του εντέρου μας, όπως και κάθε επιφάνεια του σώματός μας, είναι καλυμμένο με μικροσκοπικά πλάσματα, κυρίως βακτήρια. Αυτοί οι οργανισμοί δημιουργούν ένα μικρο-οικοσύστημα γνωστό ως μικροβίωμα. Και παρόλο που εμείς δεν συνειδητοποιούμε καν την ύπαρξή τους, το μικροβίωμα του εντέρου παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο στην υγεία μας, και μπορεί να επηρεάσει ακόμη και τη διάθεση ή τη συμπεριφορά μας.

Υπάρχει λοιπόν η άποψη ότι η μείωση των «καλών» βακτηρίων στο έντερό μας θα επηρεάσει την υγεία μας αφού θα έχει διαταραχθεί η ομαλή λειτουργία του πεπτικού. Επομένως, πιστεύεται από πολλούς ότι η λήψη προβιοτικών διατηρεί τον αριθμό και την υγεία αυτών των μικροοργανισμών στα σωστά επίπεδα.

Ωστόσο, οι επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι η πραγματικότητα είναι κάπως διαφορετική. Τα προβιοτικά ωφελούν μόνο έναν μικρό αριθμό ατόμων, και παρακάτω εξηγούμε γιατί.

1. Προβιοτικά vs αντιβιοτικά

Για πολλά χρόνια οι γιατροί συνταγογραφούσαν αντιβιοτικά για να αντιμετωπίσουν μια σειρά από ασθένειες. Αν και τα αντιβιοτικά είναι εξαιρετικά χρήσιμα φάρμακα, συνοδεύονται συχνά και από ορισμένες ανεπιθύμητες παρενέργειες. Όσο συνεχίζουμε να λαμβάνουμε αντιβιοτικά τόσο πιο ανθεκτικές γίνονται οι ασθένειες σε αυτά. Αυτό σημαίνει πως αν συνεχίσουμε να παίρνουμε αντιβίωση για το παραμικρό, σε λίγο διάστημα τα αντιβιοτικά θα καταστούν αναποτελεσματικά στη θεραπεία.

Ένα άλλο ζήτημα με τα αντιβιοτικά είναι ότι επηρεάζουν αρνητικά το εντερικό μικροβίωμα, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται η ομαλή λειτουργία του πεπτικού και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ο οργανισμός μας να αδυνατεί να ανταποκριθεί σε βασικές λειτουργίες, όπως η ικανότητά του να παράγει βιταμίνες. Συνεπώς, η ικανότητα των προβιοτικών να αποκαθιστούν το μικροβίωμα έχει συμβάλλει στο να αποτελούν ένα σημαντικό εργαλείο για την αποκατάσταση της υγείας μας.

2. Δεν είναι όλα τα προβιοτικά το ίδιο και δεν αποτελούν όλα μέσο θεραπείας

Τα περισσότερα προβιοτικά που κυκλοφορούν στο εμπόριο δεν είναι τίποτα παραπάνω από placebo. Δεν λέμε ότι δεν είναι προβιοτικά. Αλλά ο οργανισμός μας είναι ανθεκτικός σε πολλά από αυτά, συνεπώς η λήψη τους δεν μας προσφέρει απολύτως τίποτα.

Υπάρχουν λίγα σκευάσματα, τα οποία περιέχουν συγκεκριμένους μύκητες και βακτήρια τα οποία όντως ενισχύουν το μικροβίωμα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν θεραπεία. Φυσικά, πρέπει κανείς να προσέξει τι είδους οργανισμούς περιλαμβάνονται στο σκεύασμα διότι, άλλοι απαιτούνται για τη θεραπεία π.χ της διάρροιας και άλλοι για τη δυσκοιλιότητα.

3. Τα προβιοτικά δεν έχουν πολλές παρενέργειες – και οι έμποροι το γνωρίζουν

Ενώ, όπως προαναφέραμε, τα προβιοτικά είναι άχρηστα στους περισσότερους ανθρώπους, επίσης, είναι και ακίνδυνα για τους περισσότερους ανθρώπους. Ορισμένοι μπορεί να έχουν κάποια συμπτώματα, όπως φούσκωμα, αέρια ή αλλαγές στις εντερικές τους συνήθειες. Ορισμένες ενδείξεις μάς λένε ότι η λήψη προβιοτικών μπορεί να σχετίζεται και με πονοκεφάλους. Όμως αυτές οι παρενέργειες είναι αφενός οι πιο σοβαρές αφετέρου εξαιρετικά σπάνιες.

Κι από τη στιγμή που η ζήτηση είναι τεράστια (η παγκόσμια αγορά προβιοτικών υπολογίζεται σε πάνω από 40 δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσια βάση), υπάρχουν αρκετοί πρόθυμοι να προσφέρουν το προϊόν, ακόμη κι αν γνωρίζουν ότι δεν έχει καμία ωφέλεια στον οργανισμό.

4. Τα προβιοτικά μπορεί να είναι επικίνδυνα για ανοσοκατασταλμένους ασθενείς

Για μια μικρή ομάδα ατόμων τα προβιοτικά μπορεί να είναι επικίνδυνα. Το ποσοστό αυτό βέβαια είναι μία περίπτωση σε εκατομμύρια. Πρόκειται για άτομα με πολύ αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως:

  • πάσχοντες από HIV/AIDS

  • άτομα με ορισμένες κληρονομικές ασθένειες

  • ασθενείς μετά από μεταμόσχευση ή μετά από θεραπεία για καρκίνο που λαμβάνουν ορισμένους τύπους ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων

5. Συγκεκριμένα προβιοτικά βοηθούν στην αντιμετώπιση της ελκώδους κολίτιδας

Η ελκώδης κολίτιδα είναι μία μορφή φλεγμονώδους εντερικής νόσου, η οποία συνοδεύεται από πολύ σοβαρά και δυσάρεστα συμπτώματα. Τα συμπτώματα αυτά μπορούν να κατασταλούν με τη λήψη συγκεκριμένων προβιοτικών, τα οποία θα σας συνταγογραφήσει ειδικός γιατρός.

Στην πραγματικότητα η συγκεκριμένη ασθένεια είναι μία από τις ελάχιστες, για την οποία χρειάζεται κανείς να παίρνει προβιοτικά.

Ποια είναι η διαδικασία της πέψης και πόσος χρόνος χρειάζεται για την πέψη των τροφίμων;

Οι περισσότεροι από μάς δεν εκτιμούμε όσο θα έπρεπε την εργασία που κάνει για εμάς το έντερό μας και γενικά το πεπτικό μας σύστημα. Από τη στιγμή που το φαγητό φύγει από το στόμα μας, σταματάμε να το σκεφτόμαστε. Τα τρόφιμα που καταναλώνουμε, όμως, δεν εξαφανίζονται τη στιγμή που εξέρχονται της στοματικής μας κοιλότητας. Παραμένουν στον οργανισμό μας για αρκετό διάστημα μέχρι να τα συναντήσουμε ξανά, σε διαφορετική μορφή, στη λεκάνη της τουαλέτας μας.

Το πεπτικό μας σύστημα αποτελείται από πολλά και πολύπλοκα υποσυστήματα, τα οποία εργάζονται άοκνα και συνεχώς, προκειμένου να επιτευχθεί η πέψη των τροφίμων. Πόσο χρόνο όμως χρειάζεται για να ολοκληρωθεί η συγκεκριμένη διαδικασία, πόσο διαρκεί, και πόσο επηρεάζεται από το είδος και την ποσότητα των τροφών που καταναλώνουμε;

Τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια της πέψης;

Προφανώς, το πρώτο βήμα για την πέψη των τροφών είναι η τοποθέτησή τους στο στόμα μας και το μάσημά τους – ωστόσο, τα δόντια μας δεν κάνουν όλη τη δουλειά εδώ. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας – όπως επισημαίνει ο Αμερικανικός Οργανισμός για τον Διαβήτη, τις Πεπτικές και Νεφρικές Ασθένειες – οι σιελογόνοι αδένες μας εκκρίνουν υγρά ούτως ώστε το φαγητό να υγρανθεί αρκετά και να βοηθηθεί έτσι να περάσει από τον οισοφάγο κατά την κατάποση.

Αφού το φαγητό περάσει από τον οισοφάγο, φτάνει στον οισοφαγικό σφιγκτήρα, ο οποίος είναι ένας μυς που χαλαρώνει για να αφήσει το φαγητό να φτάσει στο στομάχι. Στη συνέχεια αναλαμβάνουν δράση οι μύες του στομάχου, αναμιγνύοντας το φαγητό με χωνευτικούς χυμούς. Ταυτόχρονα, οι αδένες που βρίσκονται στο στομάχι παράγουν διάφορα ένζυμα και οξέα, τα οποία ενεργούν έτσι ώστε το φαγητό να διασπαστεί σε ακόμη μικρότερα κομμάτια.

Στη συνέχεια, το φαγητό περνάει από το λεπτό και το παχύ έντερο, τα θρεπτικά συστατικά και το νερό που έχουν προκύψει από τη διαδικασία απορροφώνται στο κυκλοφορικό σύστημα, και στο παχύ έντερο, τα υγρά απόβλητα μετατρέπονται σε κόπρανα, τα οποία μεταφέρονται στο ορθό. Το ορθό, που βρίσκεται στο κάτω άκρο του παχέος εντέρου, αποθηκεύει τα κόπρανα έως ότου τα σπρώξει έξω κατά τη διάρκεια της εντερικής κένωσης.

Πόσο διαρκεί συνήθως όλη η πεπτική διαδικασία;

Ο χρόνος που απαιτείται για να ολοκληρωθεί η πεπτική διαδικασία – από τη στιγμή που βάζετε το φαγητό στο στόμα μέχρι τη στιγμή που το αποβάλετε – εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Συνήθως, ο χρόνος αυτός κυμαίνεται μεταξύ δύο και πέντε ημερών.

Πολλοί παράγοντες παίζουν ρόλο στη χρονική αυτή διάρκεια. Το είδος του φαγητού που καταναλώνεται, όμως, είναι ένας από τους βασικότερους. Για παράδειγμα, τα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες μπορούν να επιταχύνουν την πέψη. Επίσης, η πεπτική διαδικασία είναι ευκολότερη και γρηγορότερη όταν καταναλώνουμε μη επεξεργασμένα τρόφιμα, διότι ο οργανισμός μας δυσκολεύεται περισσότερο να διασπάσει τα πολύπλοκα χημικά, τα οποία βρίσκονται στα επεξεργασμένα τρόφιμα.

Πολύπλοκα σάκχαρα, τρόφιμα με μεγάλη περιεκτικότητα σε λιπαρά, και τρόφιμα πλούσια σε πρωτεΐνες παίρνουν μεγαλύτερο χρόνο για να υποστούν επεξεργασία από τον οργανισμό μας. Επιπλέον, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το πεπτικό μας σύστημα γίνεται πιο αργό χρόνο με το χρόνο, γι’ αυτό, είναι σημαντικό να προσαρμόζουμε το διαιτολόγιό μας στην ηλικία μας.

Ποιες παθήσεις μπορούν να επηρεάσουν τη χρονική διάρκεια της πεπτικής διαδικασίας;

Μια σειρά από παθήσεις μπορούν να επηρεάσουν τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Ο επηρεασμός αυτός δεν αφορά αποκλειστικά την επιβράδυνση ή την επιτάχυνση της πεπτικής διαδικασίας, καθώς αυτοί οι δύο παράγοντες δεν αποτελούν τις μοναδικές ενδείξεις ότι κάτι ανησυχητικό συμβαίνει με το πεπτικό μας σύστημα.

Οι πιο συχνές από αυτές τις παθήσεις είναι:

Εάν υποπτεύεστε ότι κάτι δεν λειτουργεί σωστό στο πεπτικό σας σύστημα – για παράδειγμα, εάν έχετε συχνές διάρροιες ή δυσκοιλιότητα – καλό θα είναι να απευθυνθείτε άμεσα σε έναν εδικό. Υπάρχουν μια σειρά από εξετάσεις που μπορούν να γίνουν προκειμένου να αξιολογηθεί η κατάστασή σας. Το θετικό είναι ότι τα περισσότερα από τα προβλήματα που αφορούν το πεπτικό μπορούν να αντιμετωπιστούν με απλές αλλαγές στον τρόπο ζωής και διατροφής.

Θεραπεία με Laser: Η Επανάσταση στην Αντιμετώπιση των Ορθοπρωκτικών Παθήσεων

Η εισαγωγή και χρήση τεχνολογιών laser στη χειρουργική έχει αποτελέσει μια πραγματική επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο θεραπεύονται μια σειρά από παθήσεις, αλλά και στην αποτελεσματικότητα αυτών των επεμβάσεων. Κι ενώ το laser βρίσκει εφαρμογές σε μια σειρά από ειδικότητες, είναι στη θεραπεία ασθενειών του παχέος εντέρου, του ορθού και του πρωκτού, που έχουν γίνει πραγματικά άλματα.

Οι κυριότερες παθήσεις που η εξειδίκευση της Πρωκτολογίας αντιμετωπίζει με τη χρήση laser είναι:

  • αιμορροΐδες

  • ραγάδα πρωκτού

  • συρίγγιο πρωκτού

  • κονδυλώματα

  • κύστη κόκκυγος

Το Laser είναι μια φωτεινή δέσμη θερμικής ενέργειας, με ειδικά χαρακτηριστικά την οποία ο χειρουργός κατευθύνει στην πάσχουσα περιοχή προκειμένου να τη θεραπεύσει.

Θεραπεία με laser έναντι συμβατικών θεραπειών

Σήμερα, οι τεχνικές λέιζερ είναι εξαιρετικά προηγμένες, ασφαλείς, ελάχιστα επεμβατικές, και αποτελεσματικές, και προσφέρουν μια σειρά από πλεονεκτήματα έναντι των συμβατικών θεραπειών, όπως:

  • Μεγαλύτερη χειρουργική ακρίβεια

  • Γίνονται με τοπική αναισθησία ή μέθη

  • Πολύ μικρότερη διάρκεια χειρουργείου

  • Ο ασθενής αποχωρεί εντός λίγων ωρών

  • Η επιστροφή στην καθημερινότητα είναι άμεση

  • Δεν υπάρχουν ράμματα ή ουλές

  • Ταχύτερη ανάρρωση

  • Δεν υπάρχει απώλεια αίματος

  • Δεν υπάρχει μετεγχειρητικός πόνος

  • Μειώνεται η πιθανότητα μόλυνσης και επιπλοκών

  • Εξαφανίζεται ο κίνδυνος πρόπτωσης του ορθού ή στένωσης του πρωκτού

  • Ο πρωκτικός σφιγκτήρας αφήνεται ανέγγιχτος, συνεπώς δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να προκληθεί ακράτειας εξαιτίας της επέμβασης

  • Οι πιθανότητες υποτροπής είναι απειροελάχιστες

Το σημαντικότερο όμως πλεονέκτημα της θεραπείας με laser είναι τα εξαιρετικά υψηλά ποσοστά αποτελεσματικότητας της θεραπείας. Αναλόγως της πάθησης και της έκτασης του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε, με το laser μπορούμε να έχουμε οριστική θεραπεία σε ποσοστό μέχρι και πάνω από 98%.

Ορθοπρωκτικές παθήσεις στις οποίες εφαρμόζουμε χειρουργική θεραπεία με laser

 

1. Αιμορροΐδες

Οι αιμορροΐδες είναι αγγειακές μάζες τοποθετημένες στο κατώτερο τμήμα του παχέος εντέρου και στον πρωκτό, κυκλοτερώς, δημιουργώντας δύο αιμορροϊδικά πλέγματα, τις εσωτερικές και εξωτερικές αιμορροΐδες.

Οι δύο αυτές ανατομικές δομές υπάρχουν υπό φυσιολογικές συνθήκες σε όλους τους ανθρώπους και συμβάλλουν στο μηχανισμό της εγκράτειας, δηλαδή στην καλύτερη στεγανοποίηση του πρωκτού και στον έλεγχο των κενώσεων. Συνεπώς, οι φυσιολογικές αιμορροΐδες δεν είναι πάθηση αλλά μέρος του σώματος μας. Όταν όμως οι αιμορροΐδες ερεθίζονται, διογκώνονται και προσπίπτουν, προκαλούν δυσάρεστα για τον ασθενή συμπτώματα, τότε χρησιμοποιούμε τον όρο «αιμορροϊδοπάθεια». Στην καθημερινότητα μας όταν λέμε «Έχω αιμορροΐδες», εννοούμε ότι έχω παθολογικές αιμορροΐδες.

2. Ραγάδα πρωκτού

Η ραγάδα δακτυλίου ή ραγάδα πρωκτού είναι ένα τραύμα ή σχίσιμο στο εσωτερικό του πρωκτικού σωλήνα. Συνήθως προκαλεί έντονο πόνο ή ένα αίσθημα «καψίματος», ειδικά κατά τη διέλευση κοπράνων. Αρκετές φορές μάλιστα συνοδεύεται από αιμορραγία. Οι ραγάδες μπορούν να επεκταθούν είτε προς τα πάνω, στο χαμηλότερο μέρος του βλεννογόνου του ορθού είτε να επεκταθούν προς τα κάτω, προκαλώντας πρησμένα δερματικά θηλώματα που αναπτύσσονται στο πρωκτικό χείλος, γνωστά και ως πρωκτικά θηλώματα.

3. Συρίγγιο πρωκτού

Τα πρωκτικά συρίγγια είναι μικρές, μολυσμένες περιοχές που σχηματίζονται μεταξύ του δέρματος κοντά στον πρωκτό και στο τέλος του εντέρου. Τα περισσότερα συρίγγια ξεκινούν ως ορθοπρωκτικά αποστήματα. Όταν το απόστημα ανοίγει από μόνο του, ή έχει ανοίξει χειρουργικά χωρίς να γίνει χειρουργικός καθαρισμός της κοιλότητας του αποστήματος, τότε μπορεί να δημιουργηθεί ένα συρίγγιο.

Άλλες αιτίες των συριγγίων είναι η φυματίωση, ο καρκίνος και η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου. Τα Συρίγγια μπορεί να εμφανιστούν μεμονωμένα ή πολλά μαζί.

4. Κύστη Κόκκυγα

Η κύστη κόκκυγα είναι ένα συρίγγιο (τούνελ κάτω από το δέρμα) στο σημείο, όπου έχουμε τη λεγόμενη «ουρά» μας. Απ’ έξω μοιάζει σαν να υπάρχει ένα ερεθισμένο σπυρί που μπορεί να είναι μικρού, μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους – στο εσωτερικό του συσσωρεύεται πύον. Το σημείο είναι επιρρεπές είτε λόγω τρίχας που μεγαλώνει εσωτερικά είτε λόγω τραυματισμού. Πιο επιρρεπείς είναι όσοι έχουν γεννηθεί με μικρό λακκάκι στο δέρμα ανάμεσα στα οπίσθια.

Γνωρίστε τον χειρουργό: Ο Δρ. Αλκιβιάδης Παππάς πρωτοπορεί στην Ελλάδα από το 2009, αναπτύσσοντας και εξελίσσοντας μεθόδους με βάση την εφαρμογή laser τελευταίας γενιάς, που αντιμετωπίζουν τις παθήσεις πρωκτού και εντέρου με τη λιγότερο δυνατή παρέμβαση, ώστε να διασφαλίζουν μόνιμη θεραπεία και -το κυριότερο- χωρίς επιπλοκές. Οι επεμβάσεις με laser για τη θεραπεία αιμορροΐδων, κύστης κόκκυγα, περιεδρικού συριγγίου και ραγάδας πρωκτού, είναι σύντομες (διαρκούν μόλις 15 λεπτά) και ανώδυνες. Δεν χρειάζονται νοσηλεία και επιτρέπουν στον ασθενή να επιστρέψει στις δραστηριότητές του από την επόμενη κιόλας ημέρα.

Ραγάδα πρωκτού: Από τι προκαλείται και πώς μπορεί να θεραπευτεί αποτελεσματικά, χωρίς επιπλοκές

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη αιτία που να προκαλεί την εμφάνιση ραγάδας πρωκτού, σύμφωνα με ποικίλες έρευνες. Ωστόσο, η πλειοψηφία των περιστατικών σχετίζεται με δυσκοιλιότητα εξαιτίας χαμηλής σε ίνες διατροφής. Χωρίς επαρκείς φυτικές ίνες στη διατροφή δεν γίνεται καλή χώνεψη, με αποτέλεσμα να παράγονται σκληρά κόπρανα, τα οποία περνώντας από το πρωκτικό κανάλι προκαλούν μικρό σκίσιμο στο δέρμα γύρω από τον πρωκτό, το οποίο ονομάζεται ραγάδα πρωκτού.

Υπάρχουν, ωστόσο, κάποιοι παράγοντες κινδύνου ή πιθανές αιτίες που αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης πρωκτικής ραγάδας, οι οποίες είναι οι εξής:

Η χρόνια δυσκοιλιότητα προκαλεί πρωκτική ραγάδα: Η δυσκοιλιότητα οδηγεί στο να συσσωρεύονται μεγάλες ποσότητες σκληρών κοπράνων, τις οποίες το σώμα δυσκολεύεται να τις αποβάλει. Η διέλευση αυτών τον κοπράνων από το πρωκτικό κανάλι, τείνει να προκαλεί μικρό σκίσιμο στο ευαίσθητο πρωκτικό βλεννογόνο, δηλαδή ραγάδα πρωκτού.

Ραγάδα πρωκτού που προκαλείται από διάρροια: Η χρόνια διάρροια επίσης μπορεί να προκαλέσει ραγάδα πρωκτού. Επαναλαμβανόμενες κενώσεις με υδαρά κόπρανα ερεθίζουν το πρωκτικό βλεννογόνο και προκαλούν μικρό σκίσιμο, δηλαδή ραγάδα πρωκτού.

Μυικοί σπασμοί που προκαλούν ραγάδα πρωκτού: Έρευνα δείχνει ότι τα άτομα που παρουσιάζουν σπασμούς στον πρωκτικό σφιγκτήρα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης πρωκτικής ραγάδας. Ένας πρωκτικός σπασμός συμβαίνει όταν οι πρωκτικοί μύες σφίγγονται ξαφνικά. Αν οι σπασμοί αυτοί εξακολουθούν να παρουσιάζονται και μετά την εμφάνιση ραγάδας πρωκτού, τότε επιβραδύνουν την διαδικασία επούλωσης αυτής.

Εγκυμοσύνη και τοκετός μπορεί να προκαλέσουν ραγάδα πρωκτού: Αυτή είναι μια ακόμη πιθανή αιτία και παράγοντας κινδύνου για τις έγκυες γυναίκες. Αυτό συμβαίνει εξαιτίας της υπερβολικής πίεσης που ασκείται στο πρωκτικό κανάλι κατά τη διάρκεια του τοκετού, η οποία σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει μικρό σκίσιμο στο πρωκτικό βλεννογόνο, δηλαδή ραγάδα πρωκτού.

Η πρωκτική ραγάδα μπορεί να είναι αποτέλεσμα σεξουαλικώς μεταδιδόμενων ασθενειών (ΣΜΑ): Η σεξουαλική δραστηριότητα χωρίς προστασία και με πολλούς συντρόφους προκαλεί ασθένειες όπως HPV, έρπη, χλαμύδια, και HIV, οι οποίες αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης πρωκτικής ραγάδας.

Κάποιες παθήσεις μπορεί να προκαλούν πρωκτική ραγάδα: Υπάρχουν συγκεκριμένες παθήσεις, όπως η νόσος του Crohn και η ελκώδης κολίτιδα, οι οποίες επίσης αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης ραγάδας πρωκτού. Αυτό συμβαίνει επειδή αυτές οι παθήσεις έχουν ως αποτέλεσμα να σχηματίζονται έλκη κατά μήκος του πρωκτικού καναλιού, τα οποία αργότερα οδηγούν στο σχίσιμο του πρωκτικού βλεννογόνου προκαλώντας ραγάδα πρωκτού

Πρωκτική ραγάδα εξαιτίας αυξημένης πίεσης στον σφιγκτήρα: Υπάρχουν δύο σφιγκτήρες που ελέγχουν τον πρωκτό, ένας εξωτερικός κι ένας εσωτερικός. Ο εξωτερικός σφιγκτήρας μπορεί να μην είναι υπό συνεχή πίεση, δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τον εσωτερικό. Οι έρευνες δείχνουν ότι αν αυτή η πίεση γίνει υπερβολική, τότε μπορεί να προκαλείται σπασμός στον σφιγκτήρα και αυτό με τη σειρά του να προκαλέσει ραγάδα πρωκτού.

Συμπέρασμα

Εν κατακλείδι, δεν υπάρχει συγκεκριμένη αιτία εμφάνισης πρωκτικής ραγάδας, υπάρχουν όμως αρκετοί παράγοντες κινδύνου που αυξάνουν την πιθανότητα αυτή. Οι παράγοντες αυτοί περιλαμβάνουν ανεπαρκή σε φυτικές ίνες διατροφή, παθήσεις όπως η νόσος του Crohn, σεξουαλική δραστηριότητα με πολλούς συντρόφους και χωρίς προστασία.

Σε κάθε περίπτωση, εφόσον η ραγάδα εμφανιστεί και παραμένει, να γνωρίζετε ότι υπάρχει ελάχιστα επεμβατική θεραπεία που αφήνει άθικτο τον πρωκτικό σφιγκτήρα.

ΣΥΧΡΟΝΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ LASER ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΚΤΙΚΗΣ ΡΑΓΑΔΑΣ

Η τεχνική αυτή έχει αναπτυχθεί από τον Δρ. Αλκιβιάδη Παππά μέσα από πολυετή έρευνα και εμπειρία αντιμετώπισης παραπάνω των 11.000 περιστατικών ορθοπρωκτικών παθήσεων, και βασίζεται στην αποκλειστική χρήση επουλωτικού laser, μέσω της οποίας γίνεται νεαροποίηση της ραγάδας, με λέιζερ.

Πρόκειται για μία ελάχιστα επεμβατική τεχνική, ανώδυνη, μικρής διάρκειας και με σίγουρο αποτέλεσμα. Πέραν όμως αυτού, η θεραπεία με λέιζερ διασφαλίζει ένα ακόμη κύριο πλεονέκτημα: αφήνει άθικτο τον πρωκτικό σφιγκτήρα, προλαμβάνοντας έτσι οποιεσδήποτε επιπλοκές.

Ως εκ τούτου, η εφαρμογή για τη θεραπεία της ραγάδας πρωκτού είναι και η πιο ασφαλής επιλογή. Με μια σύντομη θεραπεία 10-15 λεπτών, πετυχαίνουμε σίγουρο αποτέλεσμα και αποφεύγουμε πιθανές αστοχίες, όπως του μπότοξ, ή και πιο σοβαρές επιπλοκές όπως της σφιγκτηροτομής. Επιπλέον, με τη χρήση του επουλωτικού λέιζερ, μπορούμε επίσης να έχουμε άριστο αποτέλεσμα και σε χρόνια έλκη του πρωκτού, που δύσκολα αντιμετωπίζονται με άλλες τεχνικές.

Γνωρίστε τον χειρουργό: Ο Δρ. Αλκιβιάδης Παππάς πρωτοπορεί στην Ελλάδα από το 2009, αναπτύσσοντας και εξελίσσοντας μεθόδους με βάση την εφαρμογή laser τελευταίας γενιάς, που αντιμετωπίζουν τις παθήσεις πρωκτού και εντέρου με τη λιγότερο δυνατή παρέμβαση, ώστε να διασφαλίζουν μόνιμη θεραπεία και -το κυριότερο- χωρίς επιπλοκές. Οι επεμβάσεις με laser για τη θεραπεία αιμορροΐδων, κύστης κόκκυγα, περιεδρικού συριγγίου και ραγάδας πρωκτού, είναι σύντομες (διαρκούν μόλις 15 λεπτά) και ανώδυνες. Δεν χρειάζονται νοσηλεία και επιτρέπουν στον ασθενή να επιστρέψει στις δραστηριότητές του από την επόμενη κιόλας ημέρα.

Proctoclinic: Ολοκληρωμένο Κέντρο Ορθοπρωκτικών Παθήσεων, με Αναγνωρισμένο Ερευνητικό Έργο και Πρωτοποριακές Μεθόδους Θεραπείας με Laser

Το κέντρο «Proctoclinic» ξεκίνησε τη λειτουργία του προ δεκαπέντε ετών, πρωτοεισάγοντας στην Ελλάδα νέες θεραπείες για τις ορθοπρωκτικές παθήσεις, με βάση το laser, που είχαν αναπτυχθεί σε Γερμανία, Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Ο διευθυντής του κέντρου, Δρ. Αλκιβιάδης Παππάς, προσανατολισμένος προς τις νέες αυτές μεθόδους laser, ξεκίνησε αρχικά (2009) να εφαρμόζει την αιμορροϊδοπλαστική με λέιζερ (τεχνική LHP) και στη συνέχεια (2010), θεραπεία για τα δύσκολα δύσκολα (υψηλά) συρίγγια του πρωκτού (τεχνική FiLaC).

Παράλληλα, συνέχισε να εξελίσσει τις μεθόδους αυτές, αλλά να αναπτύσσει και δικές του τεχνικές, εφαρμόζοντας το laser και για άλλες παθήσεις του πρωκτού, οι οποίες μέχρι τότε αντιμετωπίζονταν παγκοσμίως με τον κλασικό τρόπο, δηλαδή με νυστέρι, ή δεν αντιμετωπίζονταν ουσιαστικά, γιατί δεν αναγνωρίζονταν καν ως παθήσεις, όπως η πρωκταλγία.

Έτσι, το 2012, πρωτοπορώντας σε παγκόσμιο επίπεδο, ανέπτυξε θεραπεία με laser για την κύστη κόκκυγα (ενδοσκοπική εξάχνωση με λέιζερ της κύστης κόκκυγα – τεχνική SiLaC), καθώς και θεραπεία με λέιζερ για τη ραγάδα πρωκτού (FiLaT).

Θεραπείες με laser που εφαρμόζουμε στο Proctoclinic για τις ορθοπρωτικές παθήσεις

Αποτέλεσμα της χειρουργικής του πρακτικής και της συνεχούς έρευνας ήταν η εξέλιξη υφιστάμενων μεθόδων και η ανάπτυξη νέων για ένα σύνολο παθήσεων του πρωκτού, στις οποίες περιλαμβάνονται οι εξής:

Οι θεραπείες αυτές είναι ελάχιστα επεμβατικές, δεν έχουν καμία επιπλοκή για τον ασθενή, και πετυχαίνουν οριστικό αποτέλεσμα, σε συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό από ό,τι οποιαδήποτε άλλη προηγούμενη θεραπεία.

Ολική Αιμορροϊδοπλαστική με Λέιζερ (Total LHP)

Από τις σημαντικότερες εξελίξεις σε αυτήν τη μακροχρόνια πορεία έρευνας και χειρουργικής πρακτικής, είναι η ολική εφαρμογή λέιζερ στην αιμορροϊδοπάθεια 3ου και 4ου βαθμού, με τη μέθοδο της Ολικής Αιμορροϊδοπλαστικής με Λέιζερ (Total LHP).

Η μέθοδος αυτή συνιστά εξέλιξη της αρχικής μεθόδου που είχε πρωτοαναπτυχθεί στις προαναφερόμενες ευρωπαϊκές χώρες (η οποία αντιμετώπιζε αιμορροϊδοπάθεια 2ου και 3ου βαθμού), και είναι σημαντική ως εξέλιξη δεδομένου ότι μπορεί να αντιμετωπίζει με laser, όλα τα είδη της αιμοροΐδοπάθειας (3ου και 4ου βαθμού), ανεξαρτήτως μορφής και βαθμού.

Γι’ αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζει ο ασθενής ότι η επιλογή του τρόπου αντιμετώπισης των της αιμοροΐδοπάθειας δεν εξαρτάται από το βαθμό τους, αλλά αποκλειστικά από τη χειρουργική εμπειρία και την ιατρική τεχνογνωσία του χειρουργού.

Σημείωση: Η αιμορροϊδοπάθεια μπορεί να θεραπευτεί με laser, όσο προχωρημένη και αν είναι, οπότε δεν χρειάζεται ο ασθενής να προσανατολιστεί σε επιλογή του παλιού κλασικού τρόπου θεραπείας (νυστέρι) και -σε καμία των περιπτώσεων- δεν χρειάζεται να γίνει αφαίρεση των αιμορροΐδων.

11.000 περιστατικά θεραπείας και προσέλευση ασθενών από Ευρώπη και Αμερική

Το σύνολο των περιστατικών που έχει μέχρι τώρα αντιμετωπίσει το κέντρο μας (11.000), σε συνάρτηση με το αποτέλεσμα, το οποίο σταδιακά πετύχαινε ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό οριστικής θεραπείας (98%), τελειοποιώντας τις μεθόδους, ανέδειξαν το Proctoclinic και τις πρωτοποριακές θεραπείες του Δρ. Αλκιβιάδη Παππά παγκοσμίως, όχι μόνο στην Ελλάδα.

Πλέον, το κέντρο μας δέχεται ασθενείς από όλο τον κόσμο, τόσο από Ευρώπη όσο και από Αμερική. Πρόκειται για ασθενείς, οι οποίοι είχαν υποστεί μεγάλη ταλαιπωρία, με συνεχόμενες υπότροπες και επιβαρυντικές θεραπείες στη χώρα τους, που εντοπίζουν τις θεραπείες του Δρ. Αλκιβιάδη Παππά μέσα από το διαδίκτυο, από τις δημοσιευμένες σε έγκριτα διεθνή ιατρικά περιοδικά ιατρικές έρευνες του.

Εκτός, όμως, από ασθενείς από όλη την Ελλάδα, την Κύπρο, την Ευρώπη και την Αμερική, δεχόμαστε και συναδέλφους από το εξωτερικό, που συμμετέχουν σε workshops παρουσίασης και εισαγωγής στις μεθόδους αυτές.

Οι μέθοδοι θεραπείας που έχει αναπτύξει και εξελίξει ο Δρ. Αλκιβιάδης Παππάς έχουν αλλάξει τα δεδομένα στην αντιμετώπιση των παθήσεων του πρωκτού, αναδεικνύοντας το έργο του κέντρου μας, αλλά και τη χώρα μας.

Μετά από δεκαπέντε χρόνια επίμονης επιστημονικής έρευνας και συστηματικής εξέλιξης, αισθανόμαστε χαρά και ικανοποίηση που μπορούμε να προσφέρουμε ολοκληρωμένες και εξειδικευμένες λύσεις θεραπείας, με τον λιγότερο επεμβατικό τρόπο και χωρίς καμία απολύτως επιπλοκή.

Γνωρίστε τον χειρουργό: Ο Δρ. Αλκιβιάδης Παππάς πρωτοπορεί στην Ελλάδα από το 2009, αναπτύσσοντας και εξελίσσοντας μεθόδους με βάση την εφαρμογή laser τελευταίας γενιάς, που αντιμετωπίζουν τις παθήσεις πρωκτού και εντέρου με τη λιγότερο δυνατή παρέμβαση, ώστε να διασφαλίζουν μόνιμη θεραπεία και -το κυριότερο- χωρίς επιπλοκές. Οι επεμβάσεις με laser για τη θεραπεία αιμορροΐδων, κύστης κόκκυγα, περιεδρικού συριγγίου και ραγάδας πρωκτού, είναι σύντομες (διαρκούν μόλις 15 λεπτά) και ανώδυνες. Δεν χρειάζονται νοσηλεία και επιτρέπουν στον ασθενή να επιστρέψει στις δραστηριότητές του από την επόμενη κιόλας ημέρα.